ECB در ۲۰ نوامبر ۲۰۲۶، کار طراحی و آزمایش Appia را به روی فعالان بازار گشود تا اکوسیستمی یکپارچه برای امور مالی توکنیزهشده ایجاد کند که بر پول بانک مرکزی تکیه دارد. مهلت ارسال درخواستها برای دور نخست ۱۱ دسامبر است و یوروسیستم قصد دارد نقشه راه خود را در سال ۲۰۲۸ منتشر کند.
این طرح سپردههای توکنیزهشده و پرداختهای مرتبط با آنها، اوراق بهادار توکنیزهشده و سازوکارهای حاکمیتی برای یک شبکه مشترک مبتنی بر دفترکل توزیعشده را پوشش میدهد. متقاضیان باید یک ابتکار جمعی تشکیل دهند؛ در بیشتر مسیرها، دستکم پنج عضو مستقل از حداقل دو کشور منطقه یورو لازم است که اکثریت آنها نهادهای مالی تحت نظارت باشند. درخواستهای بعدی بهصورت مستمر بررسی خواهند شد. مشارکت داوطلبانه است و گروهها هزینههای خود را میپردازند.
آزمایشهای سپرده، تهاتر و تسویه بینبانکی را با استفاده از پول توکنیزهشده شبیهسازیشده بانک مرکزی بررسی خواهند کرد، نه در یک سامانه عملیاتی. بخش اوراق بهادار بر توافقهای بازخرید توکنیزهشده و جابهجایی وثیقه، نقدشوندگی در پایاپای و تسویه، و الزامات ابزارهایی مانند صندوقهای بازار پول متمرکز خواهد بود. سپردههای توکنیزهشده نشاندهنده طلب از یک بانک هستند، برخلاف استیبلکوینها که طلب از صادرکنندگانشان به شمار میروند. ارزش بازار USDC در ۲۱ نوامبر ۲۰۲۶ نزدیک به ۶۸٫۵ میلیارد دلار بود.
کریستین لاگارد، رئیس بانک مرکزی اروپا، هشدار داد که اروپا فرصت محدودی برای وضع قواعد مشترک دارد، پیش از آنکه پلتفرمها استانداردهای ناسازگار با یکدیگر را بپذیرند. او گفت: «قواعد مشترک نیز لازم خواهند بود و وضع آنها بر عهده قانونگذاران است.»
این ابتکار پس از یک مشورت عمومی انجام میشود که ۱۲۷ پاسخ دریافت کرد. این طرح مکمل Pontes است که از ۲۱ سپتامبر ۲۰۲۶ پول توکنیزهشده بانک مرکزی را فراهم کرده است؛ یوروسیستم از مارس ۲۰۲۶ اوراق بهادار توکنیزهشده را بهعنوان وثیقه در عملیات اعتباری پذیرفته است. استانداردسازی جداگانه انجام خواهد شد و آزمایشهای میانبخشی برای سال ۲۰۲۷ برنامهریزی شدهاند.




