ตามข้อมูลของ IOSCO การเปลี่ยนเครือข่าย Layer 1 เช่น Ethereum, Solana และ Tron จากการเข้ารหัสแบบเส้นโค้งวงรีไปใช้ลายเซ็นหลังควอนตัม อาจทำให้เครือข่ายแออัดและค่าธรรมเนียมสูงขึ้น ลายเซ็นที่มีขนาดใหญ่ขึ้นต้องใช้ทั้งข้อมูลและพลังประมวลผลมากขึ้น ขณะที่การผสานเทคโนโลยีการเข้ารหัสใหม่อาจจำเป็นต้องปรับเปลี่ยนโปรโตคอล ซึ่งเครือข่ายแบบกระจายศูนย์อาจประสานงานกันได้ยาก
ลายเซ็น ECC ทั่วไปมีขนาดประมาณ 64 ไบต์ เทียบกับลายเซ็น ML-DSA-44 ที่เป็นมาตรฐานของ NIST ซึ่งมีขนาดราว 2,420 ไบต์ หรือใหญ่กว่าประมาณ 35 ถึง 40 เท่า IOSCO ระบุว่าขนาดที่เพิ่มขึ้นอาจทำให้เครือข่ายรองรับการรับส่งข้อมูลได้ยากขึ้น เพิ่มความต้องการพื้นที่จัดเก็บของโหนด และทำให้การแพร่กระจายบล็อกช้าลง บนเครือข่ายทดสอบของ Solana ที่ออกแบบมาให้ทนทานต่อควอนตัม การแทนที่ลายเซ็น ECC ด้วยทางเลือกที่ทนทานต่อการโจมตีหลังยุคควอนตัมทำให้ปริมาณธุรกรรมที่รองรับได้ลดลงประมาณ 90%
เนื่องจากระบบเข้ารหัสถูกฝังอยู่ในรูปแบบธุรกรรมและกฎฉันทามติ การย้ายเครือข่าย Layer 1 อาจต้องใช้ฮาร์ดฟอร์ก ผู้ตรวจสอบความถูกต้องและผู้ดูแลโหนดอิสระหลายพันรายจะต้องประสานงานกันเพื่ออัปเกรด ซึ่งอาจทำให้การนำไปใช้ไม่ทั่วถึง และทำให้บัญชี สัญญาอัจฉริยะ และสินทรัพย์บางส่วนยังคงต้องพึ่งพาคีย์ที่เสี่ยงต่อการโจมตีด้วยควอนตัม
เครือข่าย Layer 2 มีข้อพึ่งพาอีกประการหนึ่ง กล่าวคือ แม้จะนำการเข้ารหัสที่ทนทานต่อควอนตัมมาใช้ ก็ยังต้องพึ่งพาเชน Layer 1 สำหรับฟังก์ชันต่าง ๆ เช่น การชำระธุรกรรม บริดจ์ ความพร้อมใช้งานของข้อมูล และการตรวจสอบความถูกต้อง Optimistic rollup ใช้หลักฐานการฉ้อโกงเพื่อตรวจค้านธุรกรรมที่ไม่ถูกต้อง ส่วน zero-knowledge rollup ใช้หลักฐานเพื่อตรวจสอบธุรกรรมนอกเชนก่อนชำระธุรกรรม ระบบ SNARK ที่มีอยู่จำนวนมากพึ่งพา ECC และอาจต้องปรับแก้หรือเปลี่ยนใหม่ ระบบ STARK ใช้การเข้ารหัสแบบแฮชเป็นหลัก ซึ่งถือว่าทนทานต่อการโจมตีด้วยควอนตัมมากกว่า แต่ความปลอดภัยยังขึ้นอยู่กับการกำหนดพารามิเตอร์ที่เหมาะสมและฟังก์ชันแฮชพื้นฐานที่แข็งแกร่งด้วย




